Over eten, kwaliteit en kwantiteit

IMG_3863

Laten we het eens over eten hebben. Wie kent niet het verhaal van Luilekkerland waar de gebraden hanen zo je mond invliegen. Dat was indertijd de grote fantasie: iedere dag veel, lekker en vooral voldoende voedsel zonder er wat voor te hoeven doen. Inmiddels heeft niemand het meer over Luilekkerland omdat het werkelijkheid is geworden als Albert Heijn, C1000 of Jumbo.

Er is altijd voldoende eten voor iedereen. Je hoeft het soms niet eens meer te koken. Je moet er natuurlijk voor betalen, maar niet zoveel.

Wij vinden dit allemaal heel vanzelfsprekend, maar dat is niet altijd zo geweest. Het is nog niet zo lang zo, dat we het hele jaar door elk gewenst voedsel kunnen kopen. In de vijftiger jaren hadden wij in het gezin waar ik opgroeide een tijd lang de regel dat je de eerste twee boterhammen zonder beleg moest eten. “Boterhammen met niks” heette dat. Dat was heel gewoon voor ons, maar nu zou je raar opkijken van zo’n regel.
In die tijd was er een radioprogramma dat “Moeder’s wil is wet” heette. Een vast onderdeel was De Groenteman, waarin de huisvrouw geadviseerd werd over de beschikbare en de goedkope groenten. Dat is nu niet meer voor te stellen, want iedere groente is altijd en tegen een schappelijke prijs verkrijgbaar. Dat geldt overigens niet voor iedereen, want in de derde wereld wordt nog steeds honger geleden en in Nederland zijn in toenemende mate mensen afhankelijk van de voedselbank, hetgeen allebei een schande is, want er is genoeg voor iedereen. Maar in het algemeen gaat het tegenwoordig niet meer om de kwestie of er genoeg voedsel beschikbaar is. Nu gaat het om kwaliteit. De kant-en-klaar maaltijden die in ik uit de supermarkt geproefd heb, vind ik slecht. Het smaakt naar karton maar vult wel de maag.

Biologisch voedsel is een aanduiding voor kwaliteit, maar wat is dan die kwaliteit? Dat het bijvoorbeeld kleinschalig geproduceerd wordt en niet van al te ver komt. Dus bijvoorbeeld geen plofkip. En zeker geen genetisch gemanipuleerd voedsel. Ik snap wel wat daarmee bedoeld wordt, want niemand wil dat Monsanto zijn hebzucht uitbreidt naar iedere akker ter wereld. Maar feitelijk is genetisch manipulatie al begonnen toen de landbouw werd uitgevonden: dit gewas verbouwen we wel en dat niet. Er zijn dus verschillende soorten genetisch manipulatie. Maar ook de biologische landbouw zal aan bestrijdingsmiddelen moeten doen, anders houden ze geen oogst over. Ook bijvoorbeeld de groente uit je favoriete sterrenrestaurant bevat bestrijdingsmiddelen.

Veel mensen zijn weg van de Franse keuken en zijn ervan overtuigd dat je in Frankrijk eigenlijk niet slecht kunt eten omdat men daar vakmanschap nog hoog in het vaandel heeft staan. Ik kan je vertellen dat het heel goed mogelijk is om in Frankrijk vies te eten. En dan heb ik het niet over de wereld van McDonalds en aanverwante bedrijven. Je moet wel een paar regels in acht nemen, wil je het zover brengen. Ten eerste moet je al rond half zeven trek in eten hebben, een tijdstip waarop Fransen nog lang niet aan de maaltijd denken. Ten tweede moet je alle nog lege restaurants mijden. Deze twee regels zorgen ervoor dat je nooit in een kwaliteitsrestaurant terecht zal komen. Waar je wel terecht komt, zitten mensen vaak al vroeg te eten, zodat je rustig aan kunt schuiven. Vies eten is op deze wijze vrijwel gegarandeerd.
Wij zijn twee weken geleden op onze reis naar Portugal door Frankrijk gekomen en in Honfleur slaagde bovenstaande tactiek volledig. We hebben daar heel vies gegeten.

Overigens heeft Louise Fresco een geweldig boek over voedsel geschreven: Hamburgers in het paradijs. Van harte aanbevolen!

1 Comment (+add yours?)

  1. Liz
    Apr 10, 2014 @ 17:28:18

    Erg leuk weer om te lezen Coen :)